پرستار برتر

آموزش پرستاری

روده کوچک، روده بزرگ

روده کوچک، روده بزرگ


روده کوچک درست بعد از دریچه پیلور معده شروع می‌شود و اولین قسمت آن دوازدهه یا اثنی‌عشر نام دارد. روده کوچک برخلاف نام آن بسیار بزرگ‌تر از روده بزرگ است و فقط قطر کمتری دارد. قسمت اصلی هضم و جذب مواد غذایی هم در این روده صورت می‌گیرد و روده بزرگ یا کولون، بیشتر وظیفه جذب آب و آماده کردن مدفوع برای دفع را برعهده دارد.
انسداد دستگاه گوارش یا روده‌ها، بعد از دوازدهه در هر جایی از این مسیر می‌تواند اتفاق بیفتد. این انسداد ممکن است مکانیکی، یعنی ناشی از یک مانع در مسیر طبیعی مواد و یا عملکردی یعنی ناشی از نقص در حرکات رودی طبیعی روده‌ها باشد. در هر روی این حالات، حرکت طبیعی مواد غذایی یا دفعی مختل می‌شود و علائم بیماری به‌وجود می‌آید.
 علائم انسداد

شکم، به سرعت بعد از به‌وجود آمدن انسداد واکنش نشان می‌دهد. دردهای کرامپی یا دل‌پیچه‌های شکم در حوالی ناف، تهوع و استفراغ، درد سر معده و عدم رفع گاز یا مدفوع، از علائم هشداردهنده یک انسداد هستند.
دردهای شکم در ابتدا به صورت دوره ای هستند، یعنی هر چند دقیقه یکبار اما با کامل شدن انسداد و یا بدتر شدن اوضاع (مثلا پیچیده‌شدن روده‌ها) این دردها به شدت زیاد می‌شوند و به‌طور دائم وجود خواهند داشت.سر و صدای شکمی زیاد خواهد شد و حالت تهوع و استفراغ بسته به محل انسداد به‌وجود خواهد آمد. هرچه محل انسداد بالاتر باشد، استفراغ زودتر رخ خواهد داد. وجود مواد دفعی در استفراغ نشان دهنده انسداد در محلی پایین و در روده بزرگ است.
کاهش اشتها، تب، یبوست و دردهای خفیف و گاه‌وبیگاه شکمی از علائم یک انسداد ناقص است. اما شوک و عدم دفع ادرار نشان دهنده یک انسداد کامل و وضعیت خطرناک اورژانس در یک بیمار است که باید سریعاً در اورژانس درمان شود.
انسداد در روده بزرگ، علائمش دیرتر و به تدریج به‌وجود می‌آید و دردهای کرامپی در پایین شکم و زیر ناف وجود خواهند داشت اما اسپاسم‌های ناشی از انسداد روده بزرگ بیشتر طول خواهند کشید. در هر دو حالت انسداد، بعد از مدتی شکم متورم می‌شود و حتی ممکن است بتوان توده‌ای انسدادی را در معاینه شکم لمس کرد.
چه چیز باعث انسداد می‌شود؟

علت‌های مختلفی می‌توانند باعث انسداد روده‌ها شوند. اما شایع‌ترین علت در اکثر افراد وجود یک چسبندگی در روده است. چسبندگی‌ها، اسکارها یا همان محل زخم‌های ناشی از جراحی قبلی یا جراحاتی هستند که در روده‌ها به وجود می‌آیند. به غیر از اینها بیماری‌های التهابی روده‌ها مثل کولیت اولسروز (یا خونریزی دهنده) و یا بیماری کرون یا زخم‌های مزمن اثنی‌عشر هم می‌توانند در درازمدت جوشگاه و بعد چسبندگی به وجود بیاورند در اثر وجود چسبندگی لومن یا مسیر داخلی روده تنگ می‌شود و تنگی به وجود آمده روده را مستعد انسداد می‌کند بعد از چسبندگی‌ها علل شایع انسداد فتخ‌‌های روده‌ای و بعد تومورها هستند در فتخ‌‌های روده‌ای یک قسمت از روده وارد فتخ می‌شود و در حلقه آن گیر می‌کند و تنگی به وجود آمده باعث انسداد می‌شود. تومورها هم به خاطر رشد بی‌رویه‌شان باعث تنگی مسیر روده می‌شوند.
علت‌های دیگر هم مثل سنگ بزرگ کیسه صفرا، پیچ خوردن روده به دور خود و یا وجود دیورتیکول‌ها (یا همان بن‌بست‌هایی در روده) می‌توانند باعث گرفتگی روده شوند. علت خارجی و شایع دیگری که باعث انسداد روده‌ها می‌شود وجود جسم خارجی است مواد غیرقابل جذبی که به اشتباه و یا به عنوان غذا خورده می‌شوند و تجمع آنها در مسیر روده و فشرده شدن آنها به هم یک انسداد را موجب می‌شود این اتفاق بیشتر در بچه‌ها که عادت به خوردن هر چیزی دارند و سالمندان که قادر به خوب جویدن مواد غذایی نیستند و یا افراد دارای مشکلات روانی که اقدام به خوردن اشیا مختلف می‌کنند بیشتر دیده می‌شود. در بعضی بیماری‌های روحی که مشکلات تغذیه‌ای را به دنبال دارند نیز فرد بیمار بعد از یک پرخوری شدید و غیرقابل کنترل باعث ورود حجم زیادی از مواد غذایی جویده نشده به معده و روده می‌شود که این مواد در جریان حرکات طبیعی دستگاه گوارش به هم فشرده شده و موجب به وجود آمدن یک انسداد می‌شوند.

لوله بازکنی بدون تخریب


انسداد روده بزرگ و کوچک در هر صورت که باشد (نسبی یا کامل) یک اورژانس جراحی محسوب می‌شود. اگرچه بعضی از انواع انسدادها خودبه‌خود بهبود می‌یابند و گفته می‌شود ۸۵درصد انسدادهای نسبی و ۱۵درصد انسدادهای کامل خودشان بهبود می‌یابند اما در هر حال همه کسانی که برایشان تشخیص انسداد روده‌ها مطرح می‌شود، باید به بیمارستان مراجعه کنند.چون به‌غیر از گرفتگی روده‌ها، عوارض جانبی خاصی هم وجود دارد که باید در بیمارستان آنها را کنترل کرد

اقدامات درمانی

اقدامات درمانی باید همزمان با اقدامات تشخیصی انجام شوند و نباید وقت را تلف کرد. یک لوله بینی معده برای تخلیه محتویات معده برای بیمار گذاشته می‌شود. مقداری مخدر برای تسکین درد و مقداری داروی ضدتهوع برای جلوگیری از تهوع و استفراغ به بیمار تزریق می‌شود. در تمام این حالات باید یک جراح بر بالین بیمار حضور داشته باشد چون اغلب درمان‌های انسداد به جراحی ختم می‌شوند

جراحی لاپاراتومی (بازکردن کامل شکم) یا لاپاراسکوپی (جراحی به‌وسیله ابزار خارجی و آندوسکوپی) از روش‌های اصلی درمان انسداد هستند. در جراحی‌ها باید علت به‌وجود آمدن انسداد هم برطرف شود. چسبندگی، تومور، توده خارجی، سنگ کیسه صفرا و یا قسمت‌های زخمی و ملتهب روده خارج شوند و محل گرفتگی با دقت بخیه شود.
مدتی طول می‌کشد تا عمل جراحی روده بهبود پیدا کند و تا مدتی بعد از جراحی، رژیم غذایی سبک و مایعات برای بیمار تجویز می‌شود.
با شناخت زمینه‌های به‌وجود آمدن انسداد و توضیح آنها برای بیمار و ارائه یک رژیم غذایی مناسب هم می‌توان از به‌وجود آمدن دوباره این بیماری جلوگیری کرد.

ک نویسنده : کریمی

+ نوشته شده در  یکشنبه 11 دی1390ساعت 14:49  توسط دانشجویان پرستاری  | 

مراقبتهای قبل وبعد عمل

مراقبتهای قبل از عمل

۱-رضایتنامه داوطلبانه کتبی قبل از عمل  چنین اجازه نامه ای بیمار را در مقابل عمل جراحی غیر مجاز وجراح را در برابر شکایت بیمار محافظت میکند باید به اصول طبی اخلاقی وحقوقی توجه کرد رضایتنامه  باید قبل از بیهوشی گرفته شود والا فاقد اعتبار است ودرصورتیکه بیمار به سن قانونی رسیده باشد واز لحاظ ذهنی مشکلی نداشته باشد شخصا فرم را امضا میکند گاهی در موارد اورژانسی لازم میشود که جراح وضعیت مهلک بیمار را بدون کسب رضایتنامه از او تحت درمان جراحی قرار دهد بااین وجود باید سعی کرد تابا خانواده بیمار تماس گرفته شود امضای اجازه عمل  نباید تحت فشار از بیمار گرفته شود امتناع از انجام عمل از حقوق قانونی هر فرد است .

۲-نیاز های تغذیه ای :براساس توده عضلانی ومحیط کم اندام تعیین میشود وهر گونه کمبود تغذیه ای  باید قبل از عمل اصلاح شود زیرا امکان در دسترس قراردادن پروتین کافی جهت ترمیم بافت رافراهم میکند کم آبی وکاهش حجم مایعات واختلالات تعادل الکترولیتی درافراد سالمند مطرح است برای جلوگیری از آسپیراسیون واستفراغ باید قبل از تجویز داروهای بیهوشی معده وروده بیمار را تخلیه نمود همچنین برای جلوگیری از احتباس روده ای و...تخلیه مثانه انجام شود

۳-مشخص نمودن ناحیه عمل

۴-اعتقادات مذهبی نقش مهمی را درایجاد سازگاری باترسها واضطراب دارد بدون در نظر گرفتن وابستگیهای مذهبی بیمار اعتقاد به خداوند میتواند مانند داروها اثر درمانی داشته باشد

۵-آزمایش خون رادیوگرافی ها ودیگر تستهای تشخیصی با ید به پرونده بیمار ضمیمه وبه اتاق عمل فرستاده شود

۶-اولویت درمراقبتهای قبل از عمل حفظ امنیت بیماراست در صورت مشاهده مغایرتی بین اطلاعات پرونده وگفتار بیمار بایستی فرایند ی جهت تعیین هویت بیمار بکار رود باتوجه به محل عمل ونوع عمل اقدامات ویژه ای لازم است که نیازمند تعیین هویت بیمار است

۷-پروفیلاکسی قبل از عمل انجام شود

۸-پوست ناحیه جراحی را آماده کنیم مثل تراشیدن موهای زاید وشستشوی ناحیه عمل با صابون آنتی باکتریال واستحمام

۹-لوازم اضافی مانند طلا و پروتز و دندان مصنوعی از بیمار جداشود

۱۰-تهیه وسایل مورد نیاز برای عمل مانند پلاتین

۱۱-محدود شدن مصرف چربی ۸ساعت قبل عمل ومایعات حداقل ۴ساعت قبل از عمل که بسته به نوع عمل خالی بودن معده وروده تاچه حد تعیین میشود

مراقبتهای بعد از عمل

۱-چک کردن علایم حیاتی درساعت اول بعد از عمل هر ۱۵دقیقه وسپس هر نیم ساعت وبعد آن هر یک ساعت ونهایتا هر ۴ساعت بسته به نوع عمل متغیر است وچک میزان هوشیاری بیمار وچک کردن تنفس وراههای هوایی در صورت نیاز استفاده از اکسیژن تراپی و...

۲-انتظار میرود بیمار بعد از ۸ساعت از عمل قادر به ادرار کردن باشد واگرباوجود احساس دفع ادرار قادر به این عمل نباشد سونداژراتا۸ساعت نباید به تعویق انداخت وکلیه روشهای تشویق به ادرار را بکار بست

۳-بررسی ودرمان معدی روده ای تهوع واستفراغ بهد از هوشبری درخانمها وافراد چاق (سلولهای چاق به عنوان ذخیره کننده داروهای بیهوشی عمل میکنند )وبیماران بامشکلات حرکتی که تحت عمل جراحی طولانی بوده اند شایعتر است داروهای فتو تیازینی برای سکسکه مداوم تجویز میشوند رژیم مایعات را با مایعا ت سرد آغاز میکنیم وپس از چند ساعت میتواند غذابخورد

۴-کمک به بیمار جهت افزایش سطح فعالیت دراولین روز بعد از عمل

۵-سرفه در بیمارانی که ضربه مغزی یاعمل جراحی روی جمجمه داشته اند( به علت افزایش فشار داخل جمجمه )وهمچنین دربیماران باعمل جراحی چشم ویا اعمال پلاستیک (به علت فشار آمدن به بافت ظریف )ممنوع است

۵-چک کردن درن وپانسمان از نظر افزایش ترشحات واطمینان از فعال بودن درن برای اطمینان از درجریان بودن ترشحات

۶-بررسی زخم وبخیه از نظرعفونت التهاب و...

تنظیم وتهیه :طاهری

+ نوشته شده در  سه شنبه 27 دی1390ساعت 12:22  توسط دانشجویان پرستاری  | 

تست

للللللللل تست       لللللللللل

1.    زمان  مشاوره بیمار در موردپیشگیری از التهاب کیسه صفرا,دادن کدامیک از راهنمایی های زیر مناسب تر است؟

الف)مصرف رژیم غذایی کم پروتئین                      ب)مصرف رژیم غذایی کم چربی و کلسترول

ج)محدود کردن تمرین و ورزش به ده دقیقه در روز                 د)نگه داشتن نسبت وزن به قد

2.    التهاب کیسه صفرا عموما توسط کدامیک از تستهای تشخیصی زیر تشخیص داده می شود؟

الف)سی تی اسکن         ب)بلع باریم               ج)اولتراسوند شکم                   د)اتدوسکوپی

3.    در مددجویی که به علت التهاب کیسه صفرا در بیمارستان بستری شده است,کدامیک از عوامل زیر کانون مراقبتهای پرستاری می باشد؟

الف)تجویز آنتی بیوتیک ها                                ب)بررسی و شناخت بیمار از نظر عوارض

ج)آماده کردن بیمار برای شکاندن سنگ با اشعه             د)آماده کردن بیمار از نظر جراحی

4.   به مدد جویی که درمان التهاب مزمن کیسه صفرا شروع کرده است,کدامیک از آموزش های زیر باید داده شود؟

الف)افزایش میزان استراحت     ب)پرهیز از مصرف آنتی بیوتیکها       ج)افزایش پروتئین رژیم غذایی

د)مصرف آنتی کولینرژیک ها طبق تجویز

5.    کدامیک از اختلالات زیر به احتمال بیشتری به دلیل مستقیم پریتونیت می باشد؟

الف)سنگ کیسه صفرا              ب)التهاب معده            ج)زخم سوراخ شده            د)فتق مخنق

پاسخ:

1.   د

2.   ج

3.   ب

4.   د

5.   ج

نویسنده : عزیزی

+ نوشته شده در  یکشنبه 11 دی1390ساعت 12:36  توسط دانشجویان پرستاری  | 

کوله سیستیت چیست؟؟؟

کوله سیستیت چیست؟؟؟

كله سيستيت يا كلانژيت عبارت است از عفونت يا التهاب كيسه صفرا (كله سيستيت ) يا مجراي صفراوي كه صفرا را از كيسه صفرا به روده كوچك انتقال مي دهند (كلانژيت ). اين وضعيت امكان دارد با هپاتيت ، پانكرآتيت (التهاب لوزالعمده ) يا زخم دوازدهه اشتباه شود. اين وضعيت ندرتاً ممكن است در كودكان يا نوجوانان رخ دهد.

علايم شايع

دردي شبيه دل پيچه كه به يكباره مي گيرد و در قسمت فوقاني شكم در سمت راست حس مي شود. امكان دارد درد در قفسه صدري (مشابه حمله قلبي )، قسمت فوقاني پشت يا شانه راست نيز حس شود. اين علايم غالباً پس از مصرف غذاهاي پرچرب رخ مي دهند ؛ احساس درد به هنگام لمس ناحيه فوقاني شكم ؛ تهوع و استفراغ ؛ آروغ زدن ؛ تب خفيف . اگر لرز همراه تب بالا وجود داشته باشد، يك عفونت باكتريايي وجود دارد ؛ گاهي زردي ؛ گاهي كم رنگ بودن مدفوع ؛ گاهي خارش پوست.

عوامل احتمالی افزایش دهنده ی خطر بروز کوله سیستیت  

چاقی-  تاریخچه ی فامیلی مثبت -  بارداری های متعدد- سیروز کبد کم تحرکی رژیم غذایی پرچرب و پرکالری- جنس زنان را بیش از مردان تحت تاثیر قرار می دهد.

 مصرف کردن قرص های ضد بارداری خوراکی،جایگزین هورمون درمانی،بارداری - بیماری هایی از قبیل دیابت ملیتوس،پانکراتیت،بیماری کرون یا سیروز کبد- جراحی بای پس ژژنومی (برداشتن اثنی عشر).

علائم و نشانه ها:

الف)حاد:

شروع ناگهانی درد واقع شده در اپی گاستر (ناحیه ی معده)،سمت راست فوقانی شکم یا شانه ی راست , یرقان , تهوع و استفراغ, عدم تحمل غذاهای چرب, تب, بی قراری, حساسیت بیش از حد کیسه ی صفرا در لمس,

ب)مزمن:

درد در ربع فوقانی راست شکم, تب با درجه ی پایین, سوزش سر دل و گاز, عدم تحمل چربی

فهرست راهکارهای پیشگیری کننده یا درمان کوله سیستیت

الف)چنان چه اضافه وزن دارید،وزن خود را کاهش دهید

ب)از شیوه ی زندگی بدون تحرک پرهیز کنید

ج)رژیم غذایی کم چرب و کم کلسترول مصرف نمائید

د)داروها را طبق دستور مصرف کنید

ه)هر گونه علائم کولیک صفراوی را به پزشک گزارش نمائید:درد شدید شکمی،ضربان قلب سریع،تعریق،رنگ پریدگی

و)درمان جراحی

عوارض احتمالی کوله سیستیت و کوله لیتیازیس

یرقان,پانکراتیت (التهاب پانکراس), استعداد خونریزی, پریتونیت , انسداد روده ای , عفونت , عدم تعادل الکترولیتی

Case Report :

بیمار خانم 46 ساله که به دنبال درد و تندرنس در ناحیه یک چهارم فوقانی بالا اپی گاستر ودرد به اورژانس مراجعه کرده و با تشخیص کوله سیستیت در بخش جراحی زنان بستری شده است.طبق  شرح حال گرفته شده از بیمار وی از رژیم غذایی بسیار چربی استفاده می کرده و تحرک وی نیز کم بوده است ,بیمار سابقه بیماری قبلی و سابقه خانوادگی یا سابقه آلرژی ندارد. علایم حیاتی بیمار به قرار زیر میباشد:

فشارخون:70/120      درجه حرارت:5/37        نبض:  79            تنفس:19

نتیجه سونوگرافی بیمار:

کبد و پانکراس با ابعاد نرمال و اکوی افزایش یافته(انفیلتراسیون چربی)مشاهده شد,کیسه صفرا متسع بود.سنگی به دیامتر 16 سانتی متر در محل گردن کیسه صفرا مشاهده شد.مجاری صفراوی نرمال و فاقد سنگ مشاهده شد.

نمونه سونوگرافی بیمار رو نداریم ولی این یه نمونه سونو گرافی :

داروهای زیر لیست داروهای تجویز شده توسط پزشک پس از جراحی برای این بیمار میباشد:

SUPP DICLOFENAC 100gr

SER  1/3,2/3   1000CC

AMP  CEFTRAXON 1gr

Amp cimitidin 200gr

Amp pethdin 25 mg

نتیجه آزمایشات بیوشیمیایی و هماتو لوژی بیمار نرمال بود.

 نویسنده : عزیزی

 

 

                                                               

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 11 دی1390ساعت 12:33  توسط دانشجویان پرستاری  | 

پریتونیت‌ (Peritonitis) چیست ؟


پریتونیت‌ (Peritonitis) چیست ؟


شرح بیماری
پریتونیت‌ عفونت‌ یا التهاب‌ وخیم‌ قسمتی‌ از صفاق‌ (پرده‌ پوشاننده‌ لوله‌ گوارشی‌) یا همه‌ آن‌.
علایم‌ شایع‌
درد سراسر شکم‌ یا قسمتی‌ از آن‌. این‌ درد معمولاً به‌ طور ناگهانی‌ آغاز شده‌ و به‌ طور پیشرونده‌ تشدید می‌یابد. درد ممکن‌ است‌ در ابتدا حالت‌ متناوب‌ داشته‌ باشد و سپس‌ حالت‌ ثابت‌ پیدا کند. بیمار دچار این‌ درد اغلب‌ ترجیح‌ می‌دهد که‌ به‌ پشت‌ بخوابد و هیچ‌گونه‌ حرکتی‌ نکند زیرا حرکت‌ یا فشار به‌ شکم‌ باعث‌ افزایش‌ این‌ درد می‌شود.
درد شانه‌ (گاهی‌)
لرز و تب‌ (اغلب‌ تب‌ بالا)
منگی‌ و ضعف‌
تُندی‌ ضربان‌ قلب
فشارخون‌ پایین‌
تهوع‌ و استفراغ‌
تشنگی‌
علل‌
التهاب‌ شدید پرده صفاق که‌ هنگام‌ ورود مواد خارجی‌ به‌ حفره‌ شکم‌ رخ‌ می‌دهد. این‌ مواد خارجی‌ شامل‌ باکتری ها یا محتویات‌ لوله‌ گوارش‌، نظیر ترشحات‌ هضم‌کننده‌ غذا، خون‌، غذای‌ ناقص‌ هضم‌ شده‌ یا مدفوع‌ می‌باشد.
این‌ مواد در پی‌ اتفاقات‌ زیر وارد حفره‌ شکم‌ می‌شوند:
الف) پارگی‌ یا سوراخ‌ شدگی‌ هر عضو داخل‌ شکمی‌، نظیر آپاندیسیت ملتهب‌، زخم‌ گوارشی‌، یا دیورتیکول‌ یا کیسه‌ صفراوی‌ عفونی‌ شده‌
ب) آسیب‌ به‌ دیواره‌ شکم‌ مثلاً در اثر چاقو یا گلوله‌
ج) بیماری‌ التهابی‌ لگن‌
د) پارگی‌ حاملگی‌ نابجا
عوامل تشدید کننده بیماری
تأخیر در درمان‌ علل‌ ذکر شده‌ در بالا
جراحی‌ اخیر شکم‌
مصرف‌ کورتیکواسترویید
بیماری‌ پیشرفته‌ کبدی‌
پیشگیری‌
درمان‌ فوری‌ اختلالات‌ زمینه‌ای‌
عواقب‌ مورد انتظار
با تشخیص‌ و درمان‌ زودرس‌ معمولاً قابل‌ علاج‌ است‌. تأخیر در درمان‌ این‌ بیماری‌ و بروز عوارض‌ آن‌ می‌تواند کُشنده‌ باشد. عاقبت‌ این‌ بیماری‌ به‌ سن‌ بیمار، طول‌ مدت‌ بیماری‌، علت‌ آن‌ و وجود هرگونه‌ بیماری‌ قبلی‌ بستگی‌ دارد.
عوارض‌ احتمالی‌
شوک‌
مسمومیت خون (سپتی‌سمی‌)
انسداد روده‌ ناشی‌ از چسبندگی‌های‌ بعدی‌ (نوارهای‌ بافت‌ جوشگاهی‌ تشکیل‌ شده‌ پس‌ از التهاب‌)
نارسایی‌ کبد یا کلیه

تظاهرات بالینى 
 SBP
تب شایع‌ترین علامت هنگام مراجعه است و در ۸۰% موارد SBP وجود دارد. درد شکم، شروع حاد علایم و نشانه‌هاى صفاقى در معاینه بدنى به تشخیص کمک مى‌کنند، ولى فقدان این یافته‌ها تشخیص را رد نمى‌کند. آسیت همیشه قبل از عفونت وجود دارد.  
 

●  پریتونیت ثانویه 
 
پریتونیت ثانویه علایم لوکالیزه، در صورت وجود، به عامل زمینه‌ساز بستگى دارند. درموارد پارگى زخم معده، درد اپى‌گاستر وجود دارد. در آپاندیست، علایم اولیه ممکن است مبهم باشد و ممکن است شامل تهوع یا احساس ناراحتى در دور ناف باشد که بهَ‌تدریج در ناحیه RLQ لوکالیزه مى‌شود. علایم پریتونیت ثانویه شامل درد شکم است که با حرکت، سرفه، یا عطسه افزایش پیدا مى‌کند. بیماران اغلب در حالت دراز کشیده زانوها را به طرف شکم جمع مى‌کنند تا مانع از کشیدگى فیبرهاى عصبى صفاقى شوند. یافته‌هاى معاینه شکم عبارتند از: گاردینگ ارادى و غیر ارادی، تندرنس، و در مراحل بعدی، تندرنس برگشتى.   
 
 ●
تشخیص 
 
براى تشخیص SBP، باید منشاء اولیه عفونت داخل شکمى رد شود؛ سى‌تى‌اسکن شکم با کنتراست ممکن است کمک‌کنننده باشد. آزمایش مایع آسیت در هر بیمار سیروزى تب‌دار براى تشخیص SBP ضرورى است. براى حصول نتیجه بهتر، باید مایع صفاقى را در لوله کشت خون قرار داد. خون باید کشت داده شود. در پریتونیت ثانویه، تشخیص باید بر روى شناسائى عامل زمینه‌ساز متمرکز شود؛ آزمایش مایع آسیت به‌ندرت مورد نیاز است.  

درمان‌
درمان SBP باید براساس ارگانیسم جدا شده انجام گیرد. درمان تجربى باید باسیل‌هاى هوازى گرم منفى و کوکسى‌هاى گرم مثبت را پوشش دهد. برا یاین منظور مى‌توان از سفالوسپورین‌هاى نسل سوم، کارباپنم‌ها، یا ترکیبات پنى‌سیلین / مهارکننده بتالاکتاماز وسیع‌الطیف استفاده نمود. بعد از شناسائى ارگانیسم مسئول عفونت، طیف درمان باید به آن پاتوژن محدود شود. اگر در بیماران مشکوک به SBP فلور مخلوط (به‌ویژه بى‌هوازى‌ها) شناسائى شود، بیمار را باید از نظر پریتونیت ثانویه بررسى کرد. درمان پریتونیت ثانویه عبارت است از پوشش آنتى‌بیوتیکى بر علیه باسیل‌هاى گرم منفى هوازى و بى‌هوازى‌ها و همچنین مداخله جراحى براى عامل زمینه‌ساز

بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شمارش‌ گویچه‌های‌ سفید خون‌ برای‌ شناسایی‌ التهاب‌ و شمارش‌ گویچه‌های‌ قرمز خون‌ برای‌ یافتن‌ خونریزی‌؛ اندازه‌گیری‌ میزان‌ مایع‌ و الکترولیت‌ها؛ روش‌های‌ جراحی‌ تشخیصی‌ نظیر واردکردن‌ یک‌ سوزن‌ باریک‌ به‌ داخل‌ شکم‌ برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مایع‌ یا سایر موارد و سی‌تی‌ اسکن‌ و رادیوگرافی‌ شکم‌ باشد.
برای‌ درمان‌ این‌ عارضه‌ و هرگونه‌ مشکل‌ زمینه‌ای‌ معمولاً بستری‌ بیمار در بیمارستان‌ ضروری‌ است‌. درمان‌ در جهت‌ جبران‌ کم‌آبی‌، حمایت‌ تنفسی‌ و تزریق‌ خون‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد.
جراحی‌ برای‌ ترمیم‌ آسیب‌ یا جراحت‌ عضو که‌ راه‌ ورود مواد خارجی‌ به‌ داخل‌ حفره‌ شکم‌ می‌باشد.
ب) داروها
آنتی بیوتیک ها برای‌ مقابله‌ با عفونت‌
تجویز مسکن‌ها گاهی‌ پس‌ از تشخیص‌ یا جراحی‌ لازم‌ می‌شود.
ج) فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری
پس‌ از درمان‌، تا برطرف‌ شدن‌ علایم‌ در بستر استراحت‌ نمایید. اگر جراحی‌ ضرورت‌ یابد، پس‌ از آن‌ به‌ تدریج‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرید.
د) رژیم‌ غذایی‌
تا فروکش‌ التهاب‌ حاد از خوردن‌ هرگونه‌ غذا یا آشامیدنی‌ خودداری‌ کنید تا لوله‌ گوارشی‌ بتواند استراحت‌ کند.
مایعات‌ و موادمغذی‌ از طریق‌ وریدی‌ برای‌ شما تجویز می‌شود. هنگامی‌ که‌ دستگاه‌ گوارشی‌ تحمل‌ خوراکی‌ را پیدا کرد می‌توانید تغذیه‌ دهانی‌ را از سر بگیرید.
درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟
اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ پریتونیت‌ باشید. این‌ وضعیت‌ اورژانس‌ است‌. تشخیص‌ و درمان‌ زودرس‌ اختلال‌ زمینه‌ای‌، نظیر آپاندیسیت، زخم‌ گوارشی‌ یا حاملگی‌ نابجا بسیار مهم‌ است‌. در صورت‌ بروز درد شکم‌، زمان‌ ارزشمند را با درمان‌های‌ خانگی‌، به‌ خصوص‌ مصرف‌ میلین‌ها، تلف‌ نکنید. مصرف‌ ملین‌ها ممکن‌ است‌ باعث‌ پارگی‌ اعضای‌ شکمی‌ ملتهب‌ گردد.
بروز موارد زیر در طی‌ زمان‌:
الف) یبوست
ب) علایم‌ عفونت‌ جدید از قبیل‌ تب، لرز، درد عضلانی‌، منگی‌، سردرد و درد شکمی‌ افزایش‌ یابنده‌.
ج) اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند .

+ نوشته شده در  یکشنبه 11 دی1390ساعت 9:15  توسط دانشجویان پرستاری  | 

انواع شکستگی

  شکستگی

هر گونه تغییر شکل استخوان بدنبال ضربه، شکستگی نامیده میشود. به زبان دیگر اگر نیرویی که به استخوان وارد میشود بتواند شکل استخوان را تغییر دهد میگوییم شکستگی ایجاد شده است

گاهی هم ممکن است شدت ضربه کمتر بوده و فقط یک ترک مویی در استخوان ایجاد کند. پس با اینکه نام شکستگی طیف وسیعی از حالات را در بر میگیرد با این حال مشخصه مشترک تمامی آنها در این نکته است که بر اثر نیرویی که به استخوان وارد شده، تداوم ماده استخوانی در طول آن به هم خورده و شکل استخوان تغییر میکند

شکستگی ها را از نظر شکل ظاهری به چه دسته هایی تقسیم بندی میکنند.
شکستگیها را میتوان بر اساس شکلشان یعنی آنطوری که در تصویر رادیولوژی دیده میشوند به چند دسته تقسیم کرد.. شکل شکستگی میتواند به ما کمک کند تا بفهمیم نوع و چگونگی ضربه ای که موجب شکستگی شده به چه صورتی بوده است. گاهی اوقات شکل شکستگی به پزشک معالج کمک میکند تا بتواند بهترین روش برای جااندازی را انتخاب کند. شکل شکستگی به پزشک میگوید که آیا این شکستگی بعد از جاافتادن پایدار میماند یا تمایل دارد تا دوباره جابجا شود. بطور مثال شکستگی های عرضی بعد از جااندازی پایدار هستند .

 شکستگی های مویی Hairline fracture در این دسته از شکستگیها خط شکستگی در رادیوگرافی، فقط بصورت یک ترک خوردگی دیده میشود و قطعات شکسته شده جابجا نشده اند و نیرویی که موجب این شکستگی شده است قوی نیست. گاهی اوقات خط شکستگی به زحمت در فیلم رادیوگرافی دیده میشود و یا ممکن است اصلا دیده نشود. در این حال پزشک معالج ممکن است برای تشخیص بهتر و دقیقتر از عکس های تکمیلی و یا سی تی اسکن استفاده کند و یا اقدام به تکرار رادیوگرافی بعد از 7 تا 10 روز کند. اگر شکستگی کاملا بدون جابجایی باشد، در رادیوگرافی اولیه دیده نمیشود ولی بعد از 7 تا 10 روز با تکرار رادیوگرافی، خط شکستگی قابل مشاهده است.

 شکستگی های گرین استیک ( ترکه تری ) Green stick fracture این شکستگی ها عموما در بچه ها دیده میشوند و مشخصه آن کامل نبودن شکستگی است. به بیان دیگر دو قطعه شکسته شده کاملا از یکدیگر جدا نمیشوند. علت این نامگذاری شبیه بودن رفتار استخوان به یک ترکه یا چوب تر است.به علت اینکه محتوای مواد تشکیل دهنده استخوان بچه ها با بالغین در مقابل نیرو متفاوت است ، رفتار مشابهی با چوب تر درخت نشان میدهد و دچار شکستگی ناقص و ناکامل میشود. این شکستگیها معمولا در ناحیه ساعد یا مچ دست بچه ها دیده میشوند. اگر نیرویی که به استخوان بچه وارد میشود شدید باشد میتواند شکستگی کامل ایجاد کند.

شکستگیهای عرضی Transverse fracture
 در این نوع شکستگی، خط شکستگی عمود بر محور طولی استخوان است.
شکستگیهای مایل
Oblique fracture در این نوع شکستگی، خط شکستگی نسبت به محور طولی استخوان مایل است.

 شکستگی های مارپیچی Spiral fracture
در این نوع شکستگی خط شکستگی بصورت یک قوس مارپیچ شکل است. این شکستگی ها معمولا بر اثر چرخش شدید اندام ایجاد میشوند و جوش خوردن آنها معمولا از انواع عرضی و مایل سریعتر است.
شکستگی های چند قطعه ای
Multiple fragment fracture در این دسته، حاصل شکستگی بیش از دو قطعه است. این شکستگی ها بر اثر اعمال نیروهای بسیار قویتر از نیروهایی که شکستگی های قبلی را بوجود میاورند ایجاد میشوند. احتمال آسیب به پوست و عضلات و عروق و اعصاب و احتمال باز بودن در این شکستگیها بیشتر است. این شکستگی ها معمولا بسیار ناپایدار بوده و دیر جوش میخورند.
 شکستگی های درهم فرورفته
Impacted fracture این شکستگی وقتی ایجاد میشود که یک قطعه شکستگی به داخل قطعه دیگر فرو میرود مثل بعضی از انواع شکستگی گردن ران.
 شکستگی های خرد و له شده
Compression fracture این نوع شکستگی بیشتر در استخوانهای اسفنجی دیده میشود و وقتی است که یک استخوان بر اثر فشار خارجی در خود شکسته شده و بنظر میرسد که حجمش کم شده است. مانند شکستگیهای مهره ها و یا استخوان پاشنه. در این نوع شکستگی ممکن است خط شکستگی واضحی وجود نداشته باشد و فقط شکل استخوان عوض شده باشد. جااندازی این نوع شکستگی ها بسیار مشکل است و گاهی به هیچ وجه نمیتوان شکل استخوان را به وضع قبل از شکستگی برگرداند.

 شکستگیهای کنده شده Avulsion fracture این نوع شکستگی در محل هایی دیده میشود که تاندون یک عضله به استخوان میچسبد. در این نواحی اگر عضله بشدت منقبض شود میتواند تکه ای از استخوانی را که به آن چسبیده است از استخوان اصلی جدا کند. مانند شکستگی کشکک یا شکستگی بعضی از نواحی کف پا.

 شکستگی سطح مفصلی Articular Fracture شکستگی مفصلی به مواردی اطلاق میشود که خط شکستگی به داخل یک مفصل امتداد یافته است. این دسته از شکستگیها از خطرناکترین انواع شکستگیها هستند. جااندازی آنها باید بسیار دقیق باشد و کمترین بدجوش خوردگی و ناهماهنگی باقیمانده در سطح مفصلی میتواند موجب سائیدگی مفصل شود.

 شکستگی دررفتگی Fracture dislocation وقتی که شکستگی در نزدیکی یک انتهای استخوان ایجاد میشود حاصل شکستگی یک قطعه کوچک و یک قطعه بزرگ است. در این حال اگر قطعه کوچکتر، از سطح مفصلی خارج شده و به اصطلاح دربرود به وضعیت بوجود آمده، شکستگی دررفتگی میگویند.

 

شکستگی ها را میتوان از یک نظر به دو دسته باز و بسته تقسیم بندی کرد.

 شکستگی های باشکستگی باز به دسته ای از شکستگی ها میگویند که در آنها بر اثر زخمی که ایجاد شده، محل شکستگی به فضای بیرون راه پیدا کرده است. این فضای بیرون لزوما بیرون از بدن نیست. بطور مثال اگر شکستگی استخوان لگن طوری باشد که استخوان شکسته شده دیواره روده را پاره کند و به داخل فضای روده برود آنرا شکستگی باز مینامند.
مثال ساده این شکستگی ها وقتی است که لبه تیز قطعه شکسته شده پوست را سوراخ کرده و از آن بیرون میزند.توجه به این نکته مهم است که وجود یک زخم پوستی هر چند وسیع و بزرگ بر روی محل شکستگی اندام لزوما به معنای باز بودن شکستگی نیست. در این موارد اگر زخم پوستی به محل شکستگی راه نداشته باشد آنرا شکستگی باز نمیدانند. برعکس، ممکن است پوست روی یک استخوان شکسته شده فقط یک سوراخ کوچک داشته باشد ولی این سوراخ به محل شکستگی راه داشته باشد در این حال شکستگی را باز میدانند.
اهمیت این دسته از شکستگیها اتفافا همین ارتباط فضای بیرون و داخل است چون از همین راه است که میکروبها میتوانند به محل شکستگی وارد شده و موجب عوارض متعددی مثل عفونت در آن ناحیه شوند. احتمال عفونت در شکستگی های بسته بسیار کم است مگر اینکه عمل جراحی در محل شکسته شده انجام شده باشد.
خطر دیگری که در این دسته از شکستگیها وجود دارد و اهمیت آنها را بیشتر میکند، احتمال خونریزی از محل زخم است. به بیان دیگر این احتمال وجود دارد که مقدار زیادی از خون بدن از طریق همین زخم از دست برود.

شکستگی های بسته در این شکستگیها، پوست روی محل شکستگی سالم است. ممکن است در حین حادثه این پوست کمی خراشیده شود و یا زخمی در پوست ایجاد شده باشد ولی در شکستگی بسته، زخم به محل شکستگی راه ندارد و به بیان دیگر محل شکستگی به فضای بیرون راه پیدا نکرده است. احتمال عفونت در این شکستگیها کم است و اگر هم خونریزی در محل شکستگی ایجاد شود در محل میماند و از بدن خارج نمیشود.

 

تظاهرات بالینی:باتوجه به نوع، محل ،کار استخوان درگیر شده ومدت زمان گذشته متنوع است.

دردیاتندرنس درناحیه صدمه دیده،از بین رفتن حرکت،تغییر شکل یاکوتاه شدن عضو،کریپتاسیون،تورم وتغییر رنگ موضعی،اکیموز،اثبات شکستگی توسط رادیوگرافی

درمان فوری شکستگی: ابتدا قسمت صدمه دیده را ثابت میکنیم .باید از اندام بالا وپایین ومفاصل مجاور شکستگی حمایت کرد تااز حرکات چرخشی وزاویه دار آن جلوگیری شود.اگر شکستگی پا بود میتوان از پای سالم به عنوان آتل استفاده کرد.

در شکستگی باز برای جلوگیری از آلودگی بافت های عمقی،زخم رابا پانسمان تمیز واستریل پوشاند.هیچ اقدامی برای جاانداختن شکستگی نباید صورت گیرد   ،حتی اگر استخوان بیرون زده باشد.

عوارض شکستگی:

شوک،سندرم کمپارتمان،سندرم آمبولی چربی،نکروز آوسکولار استخوان،عفونت،عدم جوش خوردن قطعات استخوان شکسته،سندرم پیچیده ی درد،استخوانی شدن نابه جا

درمان طبی شکستگی:

باتوجه به نوع،محل ووسعت شکستگی،انتخاب می شود ممکن است از روش بازیابسته استفاده  کرد.

فرایند پرستاری

بررسی:ازنظر دردمتوسط تاشدید درمحل شکستگی یانواحی اطراف ویا قسمت دیستال باید بررسی شود

درشکستگی باز احتمال خونریزی بافت وجوددارد که میزان آسیب به بافت نرم بررسی شود .عضو صدمه دیده ازنظر عروق واعصاب کنترل شود.

تشخیص:درد حاد درارتباط باشکستگی وصدمه بافت نرم،اسپاسم عضلانی و ادم

نارسایی درعملکرد عصبی وعروق محیطی در رابطه باتروما به بافت نرم واستخوان

عفونت درارتباط باصدمه به استخوان بافت نرم

عدم تحمل فعالیت درارتباط بادرد

اختلال درتصویر ازخود دررابطه با دفورمیتی

برنامه ریزی:قسمت دیستال محل شکستگی دارای نبض های محیطی قوی وبرگشت خون مویرگی سریع بوده ورنگ پوست طبیعی وعملکرد عضلانی خوب باشد.

                                                                                         ندا ارشادی کیا

+ نوشته شده در  دوشنبه 5 دی1390ساعت 19:20  توسط دانشجویان پرستاری  | 

فتق و انواع آن

 

تعریف فتق: فتق زمانی رخ می دهد که قسمتی از یک ارگان از راه یک نقطه ی ضعیف، دیواره ی عضلانی را پاره کرده و به فضای دیگری که در حالت عادی نباید حضور داشته باشد وارد شود.

انواع فتق:

1-               فتق کشاله ران یا اینگوئینال: برجستگی کشاله ی ران یا درون کیسه بیضه که در مردان شایعتر از زنان است.

2-               فتق رانی: برجستگی بالای ران در زنان بیشتر از مردان است

3-               فتق نافی: برجستگی اطراف ناف که در اکثر موارد تا 4 سالگی بهبود می یابد

4-               فتق هیاتال: خروج همه یا قسمتی از معده از سوراخ هیاتوس دیافراگم

5-               فتق برشی: بعلت جداشدن عضلات از هم در محل جراحی پیشین رخ می دهد

علائم فتق:

1-               احساس ناراحتی در کشاله ی ران و درد ناحیه

2-               برجستگی بدون درد کیسه ی بیضه در کودکان

3-               توده های برجسته در کشاله ی ران یا کیسه ی بیضه با لمس دردناک

علل فتق:

1-               سابقه ی خانوادگی

2-               ابتلا به بیضه نزول نیافته

3-               چاقی

4-               سرفه مزمن

5-               زور زدن برای خروج ادرار در افراد مبتلا به پروستات

6-               زور زدن برای تخلیه ی مدفوع در افراد مبتلا به یبوست مزمن

پیشگیری:

1-               استفاده از تکنیک های درست برای بلند کردن وزنه یا اجسام سنگین

2-               کاهش وزن افراد چاق

3-               جلوگیری از یبوست

مهمترین عارضه ی فتق وارد شدن فشار به عضو گیر افتاده و قطع خون رسانی به آن که نهایتاً سبب نابودی عضو می شود و ازجمله اورژانسهای جراحی است. این عارضه معمولاً برای روده رخ می دهد که درمان آن بدین صورت است که ابتدا روده از راه شکاف  به سرجای خود در حفره ی شکمی برگردانده می شود و عضلات و بافتها به هم نزدیک شده و بعد با بخیه ترمیم می کنند و در اکثر موارد یک بافت مصنوعی پلاستیکی بنام Mesh برای افزایش قدرت منطقه ای که ضعیف بوده و در حال ترمیم است استفاده می کنند.

از عوارض این جراحی عفونت و ایجاد آبسه است.

(گردآوری کننده: آسیه حسینایی)

 

+ نوشته شده در  جمعه 2 دی1390ساعت 20:47  توسط دانشجویان پرستاری  | 

اپاندیسیت

آپاندیسیت

آپاندیس زائده‌ی کوچکی است که به ناحیه‌ای از روده‌ی بزرگ متصل شده است. آپاندیسیت در اثر التهاب و تورم آپاندیس ایجاد می‌شود.

بیشتر افرادتصور می‌کنند که آپاندیسیت دیگر  آنقدر ها هم شایع نیست. برخی نیز تصور می‌کنند که آنتی بیوتیکها می‌توانند آن را درمان کنند. اما در واقع آپاندیسیت هنوز هم مشکل شایعی است و تنها با جراحی درمان می‌شود و آنتی بیوتیکها نیز در بهبودی فرد بیمار، پس از جراحی نقش دارند.

در قسمت پایینی شکم، در سمت راست، یک عضو لوله‌ای شکل و توخالی از روده‌ی بزرگ منشعب شده است. پیش‌تر تصور می‌کردند که این عضو در بدن هیچ کار‌ی انجام نمی‌دهد اما امروزه دانشمندان عملکردهایی را برای آن بیان می‌کنند. گرچه دانشمندان در مورد عملکرد آپاندیس مطمئن نیستند اما به نظر می‌رسد نبود کامل آن نیز اختلال خاصی در سلامت بدن ایجاد نمی‌کند. از سلولهای دیواره آپاندیس مایع مخاطی‌ای ترشح می‌شود که به روده‌ی بزرگ می‌ریزد و داخل این لوله‌ی توخالی را تمیز نگه می‌دارد. انسداد مجرای آپاندیس منجر به آپاندیسیت می‌شود زیرا مایع مخاطی در درون مجرای آپاندیس محبوس می‌شود و باکتریهایی که به صورت طبیعی در آنجا زندگی می‌کنند به سرعت تکثیر می‌شوند در نتیجه آپاندیس متورم شده و عفونی می‌شود.  


علت انسداد مجرای آپاندیس ممکن است این موارد باشند:

* به وسیله مواد مدفوعی، انگلها و یا رشد بیش از حد سلولهای دهانه‌ی آپاندیس. 

* بزرگ شدن بافت لنفاوی دیواره آپاندیس در اثر عفونت در دستگاه گوارش یا در نقاط دیگر بدن.

* بیماریهای التهابی روده مانند کرون و کولیت اولسروز.

* وارد شدن آسیب و تروما به شکم.

آپاندیس متورمی که پر از مایع و چرک است ممکن است خونرسانی را متوقف کند. با توقف خونرسانی دیواره‌ی آپاندیس ضعیف می‌شود و برخی اوقات پاره می‌شود. با سوراخ شدن آپاندیس چرک منتشر می‌شود و ممکن است حفره‌ی شکم را عفونی کند و یا آبسه‌ی شکمی ایجاد کند. در برخی بیماران مانند بچه‌ها، سیر ایجاد آن سریع است و از زمان ایجاد درد و سوراخ شدن آپاندیسیت چند ساعت بیشتر طول نمی‌کشد. تشخیص بیماری در افراد مسن و زنان باردار نیز مشکلتر است.


چه کسی دچار آپاندیسیت می‌شود؟

آپاندیسیت می‌تواند در هر سنی ایجاد شود ولی در بالغین جوان شایعتر است. به نظر می‌رسد که آپاندیسیت خود به خود و بدون علت مساعد کننده‌ی خاصی رخ می‌دهد.


علائم آپاندیسیت کدامند؟

جزئیات درد شکمی در تشخیص آپاندیسیت بسیار کمک کننده است. درد ناگهانی شکم معمولا اولین علامت است. درد ممکن است در قسمت پایینی شکم در سمت راست باشد اما ممکن است درد به صورت ناراحتی مبهمی در وسط شکم احساس شود و سپس به سمت راست و پایین منتقل شود. درد احتمالا طوری است که فرد قبلا تجربه‌ی چنین دردی را نداشته است، ظرف چند ساعت بدتر می‌شود و با راه رفتن، نفس کشیدن و سرفه یا عطسه بیشتر می‌شود. تب خفیف و تورم شکمی نیز ممکن است وجود داشته باشند. البته هر دردی در شکم نشانه‌ی آپاندیسیت نیست اما شما باید هر درد شکمی را که ادامه پیدا می‌کند و مخصوصا اگر همراه با از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ و تب باشد جدی بگیرید و به پزشک مراجعه کنید. تا زمانی که پزشک مشکل شما را تشخیص نداده باید از هر گونه خوددرمانی مانند مصرف مسهل‌ها یا انجام تنقیه اکیدا خودداری کنید. علایم آپاندیسیت متغیر و متفاوتند و می‌توانند علایم بیماریهایی مانند انسداد روده، بیماریهای التهابی روده، بیماری التهابی لگن و سایر بیماریهای زنان، یبوست و برخی بیماریهای دیگر را تقلید کنند.


آپاندیسیت چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص آپاندیسیت بیشتر بالینی است و در صورتی که علایم واضح باشند ممکن است پزشک تصمیم به جراحی فوری بگیرد زیرا در صورت تاخیر خطر افزایش می‌یابد. در صورت نیاز پزشک برای تشخیص از آزمایش، عکس رادیوگرافی، سونوگرافی و حتی لاپاروسکوپی استفاده می‌کند. آزمایش ویژه‌ای برای تشخیص قطعی وجود ندارد اما آزمایش خون و شمارش گلبولهای سفید کمک کننده است. عکس رادیوگرافی شکم در تشخیص آپاندیسیت بیشتر برای رد سایر عوامل درد شکمی گرفته می‌شود.

سونوگرافی شکمی هم روش قابل استفاده‌ای در تشخیص آپاندیسیت است و سایر علل درد شکمی را نیز مشخص می‌کند.

لاپاروسکوپی یک روش تشخیصی درمانی است که در آن وسیله‌ای شبیه تلسکوپ از طریق یک برش کوچک در دیواره‌ی شکم وارد شکم می‌شود. این وسیله دارای دوربینی کوچک و مخصوص است و کمک می‌کند که پزشک بتواند مستقیما اعضای درون شکم را ببیند و اگر علت درد شکم آپاندیسیت باشد، آپاندیس فورا از بدن خارج می‌شود. اگر شواهدی از تشکیل آبسه باشد برای کاهش عفونت باید آنتی بیوتیک قبل از عمل جراحی استفاده شود.


آپاندیسیت چگونه درمان می‌شود؟

اگر پزشک به آپاندیسیت شک کند ممکن است بدون انجام تستهای دیگر جراحی را توصیه کند. جراحی سریع خطر پاره شدن آپاندیس را کاهش می‌دهد. به جراحی‌ای که برای درمان آپاندیسیت انجام می‌شود آپاندکتومی گفته می‌شود. این جراحی به دو روش لاپاراسکوپی و لاپاراتومی انجام می‌شود که روش اول جدیدتر است. خطر عمل جراحی‌ای که برای برداشتن آپاندیس انجام می‌شود نسبتا کم است و بیمار کمتر از یک هفته در بیمارستان می‌ماند و می‌توان انتظار داشت که طی سه هفته به حالت قبلی و طبیعی برگردد. اگر جراحی با لاپاروسکوپی انجام شود و شرایط بیمار خوب باشد ممکن است بیمار بتواند 24 ساعت بعد از عمل به خانه برگردد. اما اگر آپاندیس پاره شده باشد بیمار باید مدت زمان زیادی را در بیمارستان بماند و البته خطر عوارض نیز زیاد خواهد بود. در مواردی ممکن است حال بیمار وخیم باشد و به مراقبتهای ویژه‌ای نیاز داشته باشد. در این موارد برای بازگشت فرد به زندگی عادی خود ممکن است 2-3 ماه زمان نیاز باشد. در برخی از موارد نیز جراح با آپاندیس سالم مواجه می‌شود. در این موارد نیز آپاندیس را برمی‌دارند تا احتمال رخ دادن آپاندیسیت وجود نداشته باشد. همچنین ممکن است جراح با علل دیگری برخورد کند و طی جراحی آنها را برطرف کند. با برداشته شدن آپاندیس دیگر خطر ایجاد مجدد آپاندیسیت وجود ندارد. 

نسبتا کم است و بیمار کمتر از یک هفته در بیمارستان می‌ماند و می‌توان انتظار داشت که طی سه هفته به حالت قبلی و طبیعی برگردد. اگر جراحی با لاپاروسکوپی انجام شود و شرایط بیمار خوب باشد ممکن است بیمار بتواند 24 ساعت بعد از عمل به خانه برگردد. اما اگر آپاندیس پاره شده باشد بیمار باید مدت زمان زیادی را در بیمارستان بماند و البته خطر عوارض نیز زیاد خواهد بود. در مواردی ممکن است حال بیمار وخیم باشد و به مراقبتهای ویژه‌ای نیاز داشته باشد. در این موارد برای بازگشت فرد به زندگی عادی خود ممکن است 2-3 ماه زمان نیاز باشد. در برخی از موارد نیز جراح با آپاندیس سالم مواجه می‌شود. در این موارد نیز آپاندیس را برمی‌دارند تا احتمال رخ دادن آپاندیسیت وجود نداشته باشد. همچنین ممکن است جراح با علل دیگری برخورد کند و طی جراحی آنها را برطرف کند. با برداشته شدن آپاندیس دیگر خطر ایجاد مجدد آپاندیسیت وجود ندارد. 

 سوال:

 اگر بعد از یکی دو سال از انجام عمل آپاندکتومی (خارج کردن آپاندیس ملتهب شده از شکم) بعضی وقتها بعد از سرفه محل عمل دچار درد خفیف می شود ایا جای نگرانی وجود دارد؟

  آپاندیس بدلیل پیچ خوردن یا انسداد دچار التهاب و تورم در قسمت یک چهارم تحتانی راست شکم (RLQ) میشه که این تورم در دیواره ی روده ایجاد شده و در انسداد های طولانی خطر سوراخ شدن دیواره ی روده وجود داردکه شایعترین دلیل جراحی اورژانس شکم هم هست

اما درد در اون ناحیه (یک جهارم تحتانی راست شکم) اون هم بعد از یه مدت طولانی بعد از عمل نباید مشکل خاصی باشه البته اگر :

این نشانه ها و علامات با درد در هنگام سرفه همراه نشده باشند:

تب،تهوع و استفراغ،کم شدن اشتها،اسهال ، یبوست و یانفخ

اگر این علامت ها مشاهده شدبه یک متخصص جراحی عمومی مراجعه کنید و البته سریعا یه سونوگرافی از شکم تهیه کنید که  تشخیص  پریتونیت که از خطرناک ترین عوارض بعد از عمل های داخل شکمی است رد بشه

 

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1 دی1390ساعت 12:53  توسط دانشجویان پرستاری  | 

دیسک کمر و علائم آن

بیماری دیسک کمر چیست؟ بیماری دیسک کمر، در رفتگی یا بیرون زدگی قسمت مرکزی یا هسته دیسک است که با پارگی‌های کوچکی که به‌صورت شیارهای باریکی در اطراف آن، کم‌کم ایجاد می‌شود همراه می باشد.

عوامل ایجاد کننده بیماری دیسک کمر:در ایجاد بیماری دیسک کمر عوامل ژنتیکی موثر هستنداما به طور کلی بیرون زدگی و پاره‌ شدن دیسک در اثر استفاده ناصحیح از مهره‌ها و طرز رفتار ناصحیحی است که اشخاص با بدن خود انجام می‌دهند.. شایع‌ترین محل درگیری دیسک کمری در کشور ایران مهره‌های 4 و 5 و در کشورهای اروپایی معمولا مهره‌های 5 کمری و یکم خاجی می‌باشد و این تقاوت به علت نوع استخوان بندی افراد می‌باشد.

پاره شدن دیسک بر اساس آمارهای موجود در خانم‌ها بیشتر می باشد و معمولا در قسمت چپ دیده می‌شود. طریقه نشستن، راه رفتن و خوابیدن و نوع بلند کردن اجسام و حمل آن‌ها در ایجاد دیسک کمر بسیار موثر هستند. به عنوان نمونه اگر می‌خواهیم کتابی را با خود حمل کنیم، هر چه به بدن نزدیک‌تر نگه داریم فشاری که به دیسک‌ها وارد میکنیم کمتر خواهد بود و هر چه آن را دورتراز خود نگه داریم و یا در حالت دولا شدن به سمت جلو، مخصوصا در حالت چرخش، جسم سنگینی را حمل یا جا به‌جا نماییم مانند جا به‌جایی گلدان، امکان آسیب رسیدن به این قسمت‌ها بیش‌تر است. 

بیماری دیسک کمر بیش‌تر در چه افرادی دیده می‌شود؟بیماری دیسک کمر معمولا از دهه سوم عمر به بعد ایجاد می گردد، البته در زنان جوان، دیسک جوانی هم دیده می‌شود، اما بسیار نادر است.. هر چه سن بالاتر رود، احتمال پیدا شدن دیسک بیشتر می‌شود.

علایم بیرون زدگی یا پارگی دیسک کمر:بیماری دیسک کمر معمولا با دردی در ناحیه کمر شروع می‌شود. در مراحل اولیه این درد فقط در کمر وجود دارد و به جاهای دیگر زیاد منتشر نمی شود و اگر به آن توجه نشود و این فشارها ادامه یابند، به علت این که قسمت مرکزی مهره‌ها بیرون زدگی پیدا می‌کند و روی ریشه عصب فشار می‌آورد، آزردگی ریشه عصب به وجود می‌آید و به دنبال آن درد و سایر عوارض ایجاد می گردند. این درد می تواند به باسن، پشت پا تا پایین پا و زانوها و مچ پا و حتی انگشتان امتداد يابد.

 برای کسانی که دچارعارضه دیسک کمر می باشند،روش صحیح خوابیدن بسیار مهم است باید تمام انحنای بدن را پر کنند.

روش صحیح خوابیدن

  در هنگام خوابیدن بالشتی که برای زیر سر استفاده می کنید بلند  نباشد.

1.      موقعی که به پشت می خوابید،باید یک بالشت متوسط زیر زانوهای خود قرار دهیم.

2.      موقعی که به طرفین می خوابیم باید بالشتی زیر زانو و ران خود بگذاریم.

راه‌های تشخیص بیرون زدگی یا پارگی دیسک کمر:تشخیص در مرحله اول با شرح حال گرفتن از بیمار و معاینه دقیق همراه می‌باشد و در معاینه از روش‌های مختلف استفاده می‌شود که شامل معاینه رفلکس‌ها و معاینه حس و حرکت و حساسیت‌های موضعی و مانورهای خاص می‌باشد.در مراحل بعدی تشخیص با پاراکلینیک است که معمولا شامل آزمایشات مختلف و رادیوگرافی است.

MRI  بهترین روش تشخیص است. با دستگاه MRI نه تنها سطح در رفتگی دیسک، بلکه میزان در رفتگی و میزان فشار وارده به عصب را نیز می‌توان اندازه‌گیری نمود.

نکته:برای رهایی از درد دیسک کمر به طور موقتی بهترین راه این می باشد که زیر شکم خود را یعنی ۲ یا ۳ انگشت پایین.ناف خود را با کمربندی نرم ( روسری ) به پهنای ۵ انگشت یا یک کف دست محکم ببندید، در هر وضیعت که هستید ،  ( راه رفتن، نشستن، حتی خوابیدن ) .

 

 

 

 

 

 

 

نرمش های دیسک کمر:

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 30 آذر1390ساعت 18:19  توسط دانشجویان پرستاری  | 

سلام

+ نوشته شده در  یکشنبه 27 آذر1390ساعت 15:30  توسط دانشجویان پرستاری  | 

سلامو خسته نباشید  به همه دانشجویان ترم سه پرستاری
+ نوشته شده در  یکشنبه 27 آذر1390ساعت 15:25  توسط دانشجویان پرستاری  | 

کمر درد

کمردرد به انگلیسی: Low Back Pain مشکل و شکایت شایعی است که بسیاری از افراد در طول زندگی با آن روبرو می‌شوند. آمار نشان می‌دهد که ۸۰٪ از افراد در دوران زندگی خود حداقل یک مرتبه به علت کمردرد به پزشک مراجعه کرده اند. اگرچه علت کمردرد در بسیاری از بیماران ازطریق گزارش‌های بیمار، تست‌های بالینی و آزمایشگاهی و همچنین تجهیزات بخش پزشکی قابل شناسایی است، ولی به دلیل شایع بودن دردهای ناحیه کمر و عوامل مختلفی که در ایجاد آن نقش دارند، تشخیص واقعی و اصلی کمردرد مشکل است.

در ستون فقرات، درصورت ضایعه و درگیرشدن عناصر حساس به درد همانند ماهیچه‌ها و تاندون آنها، رباط‌ها، فاسیا، مفاصل بین مهره‌ای پشتی (مفاصل فاست یا آپوفیزیال)، اعصاب نخاعی و ریشه‌های آنها، عروق خونی و طناب نخاعی به هر دلیلی، احتمال ایجاد درد وجود دارد که ممکن است در همان ناحیه و یا نقاط دورتری احساس گردند.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 آبان1390ساعت 12:8  توسط دانشجویان پرستاری  |